Liverpool VS Man U

ผ่านไปแว้ววว วันแดงเดือด!!! กุดจี่เหยียบรถจาก จ.น่าน กลับเชียงใหม่ อย่างรีบสุดๆ ......

ก่อนอื่นต้องขอ Happy Birthday กับ ผู้จัดการทีมลิเวอร์ของเค้าา เคนนี่ ดัลกลิซ อดีตเจ้าของเสื้อเบอร์ 7 ของ

ลิเวอร์พูลในช่วงปี 1977 - 1990

เข้าสู่แดงเดือดอีกครั้ง กุดจี่กลับมาทันเกมส์เริ่มไปสักสิบนาทีได้ รูปเกมส์เป็นยังไงก็ไม่รู้ เพราะกุดจี่มัวแต่

ตื่นเต้นนนน กล้าดูบ้างไม่กล้าดูบ้าง แต่แล้วนาที 34 ลิเวอร์พูลได้ประตูขึ้นนำจากความสามารถ

เฉพาะตัวของหลุยส์ ซัวเรซที่แตะลอดขาราฟาเอลก่อนที่จะมาแตะหลบคาร์ริคและบราวน์เข้าไป

จิ้มลอดขาน้าซาร์บอลไหลจะเข้าประตูอยู่แล้วแต่เค้าท์ก็เข้ามาอัดเต็มข้อเพื่อความชัวร์ทำให้

ประตูนี้เป็นของเดิร์ก เค้าท์ไป ณ เวลานั้น กุดจี่อยากกรี้ดให้ดังสุดๆ แต่ก็มิกล้านะ (กัวๆๆๆๆ)

เกรงใจเหล้าสาวกผีโต๊ะอื่น และก็กลัวว่าแมนยูจะตีคืน 55555555

แต่แล้วก็ได้โอกาสกรี้ดจริงๆ เมื่อ หลังได้ประตูนำแผงหลังขัดตาทัพของผีก็เริ่มออกอาการรวน

และก็มาเสียลูกที่ 2 จากลูกโยนของซัวเรซที่ดูเหมือนไม่มีอะไรแต่ไม่รู้ว่านานี่เหม่อคิดถึงสูตรทำ

โรตีอยู่หรือเปล่าทำให้โหม่งผิดเหลี่ยมบอลย้อนกลับไปหน้าประตูทำให้เค้าท์ได้โขกกดลงพื้น

ผ่านตัวฟานเดอร์ซาร์เป็นประตูที่ 2 ของเค้าท์และทำให้กุดจี่เฮลั่น!!!! อุ่นใจขึ้นเยอะเลยเว้ยยยย

เก็บได้สองเม็ดแว้ววววว

หลังจากที่เสียไป 2 ประตูติด ๆ กัน เจ้าผีก็ดูสูญเสียความมั่นใจไปเยอะ ต่อบอลขาด ๆ เกิน ๆ

กันตลอดและก่อนหมดครึ่งแรก 1 นาทีก็เกิดจังหวะปัญหาเมื่อคาร์ราเกอร์พุ่งเข้าเสียบที่หัวเข่า

ของนานี่จนเกิดเหตุชุลมุนวุ่นวายจนผู้ตัดสินต้องแจกใบเหลืองว่อนและนานี่ถึงกับร้องไห้โฮจาก

อาการบาดเจ็บ แต่ที่แน่ๆ จากภาพที่เห็น รู้ว่าเจ็บนะ แต่ทำไมต้องลุกขึ้นมาด่า ถ้าลุกไม่ได้เรยก็

ว่าไปอย่างนะ นี่ดันลุกมาเถียงกะเจิด! พอเจิดสะกิด ก็ทำหงายล้ม ยังกะโดนกำลังภายในของ

สตีวี กัปตันสุดหล่อเราอย่างนั้น คะแนนความสงสารเลยหายไปเยอะ

หลังจากนั้นเกมส์ก็เดือดจนฟิล ดาวน์ต้องทดเจ็บไปกว่า 4 นาทีและเกมส์หวิดเดือดอีกครั้งเมื่อ

ราฟาเอลปรี่เข้าไปเสียบขาคู่ใส่ลูคัสร้อนถึงสเคอร์เทลพุ่งเข้ามาเอาเรื่องกับราฟาเอลจนเพื่อน ๆ

ต้องเข้ามาห้ามทัพกันให้วุ่นและเรื่องก็จบลงด้วย 2 ใบเหลือง (แต่ฮาสุดคือฟิล ดาวน์ ยืนกอดอก

ดูจนมันทะเลาะกันเองเสร็จถึงเดินมาแจกใบเหลือง55555)

ครึ่งหลังเริ่มขึ้น!!!

กุดจี่ตุ้มๆต่อมๆ กัวเจ้าเหล่าผีแดงไปวางกลยุทธ์มาน่ากัววววว แต่แล้วววววววววว ประตูที่ 3!!!!

นาที 65 ลิเวอร์พูลได้ฟรีคิก ซัวเรซรับหน้าที่นี้ ซัวเรซปั่นด้วยขวาข้ามกำแพงและฟานเดอร์ซาร์

รับกระฉอกมาเข้าทางเค้าท์ที่พุ่งมาซ้ำราวจรวดบอลตุงตาข่ายเป็นแฮททริคแรกของเค้าท์ตั้งแต่

ปี 2005 เลยทีเดียว ฮิ้ววววววววววววววววววววววววววว

หงส์เล่นวันนี้ดีใจมากมาย เพราะแม้จะนำถึง 3-0 แล้ว ก็ยังไม่หยุด ไม่หมดความพยายาม

ยังคงพยายามบุกอย่างเต็มที่ และก็ปิดประตูบ้านเต็มที่เช่นกัน คริ คริ

ช่วงทดเวลาบาดเจ็บแมนฯ ยูไนเต็ดได้ประตูปลอบใจจากการเปิดของกิ๊กส์มาให้เฮอร์นันเดซโขก

ลงพื้นเข้าไปง่าย ๆให้แมนยูไล่มาเป็น 3-1 แต่ต่อให้ทดสัก 5 นาทีก็ไล่ไม่ทันแว้ววววว เอาลูก

ปลอบใจไปเม็กนึงน๊าาาาาา

จบเกมลิเวอร์พูลถอนแค้นเอาชนะแมนฯ ยูไนเต็ดไปได้ 3-1 กรี๊ดดดด กุดจี่เฮลั่นกลับบ้าน5555

แถมหน่อยท้ายเกมส์ จากลูกที่คาราเกอร์ทำฟลาวนานี่ หลังจบเกมส์ลุงเจมีเราก็เดินบุกไปยัง

ห้องพักผีแดง เพื่อขอโทษนานี่เป็นการส่วนตัว อานะๆๆ เกมส์กีฬา อารายก็เกิดได้ๆๆๆ

รายชื่อนักเตะทั้งสองทีม

ลิเวอร์พูล : เปเป้ เรน่า 6, เกล็น จอห์นสัน 6.5, เจมี่ คาร์ราเกอร์ 5 , มาร์ติน สเคอร์เทล 7 , ฟาบิโอ ออเรลลิโอ 6(คีร์เกียกอส น.23 7), สตีเฟ่น เจอร์ราร์ด 6.5, ลูคัส เลว่า 7.5, ราอูล เมเรเลส 7.5(แคร์โรลล์ น.74 6.5), มักซี่ โรดริเกวซ 7, เดิร์ค เค้าท์ 9**, หลุยส์ ซัวเรซ 8.5(โคล น.89 -)

แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด : เอ็ดวิน ฟาน เดอร์ ซาร์ 5 , ราฟาเอล ดา ซิลวา 4.5 (โอเช น.76 6), คริส สมอลลิ่ง 5, เวส บราวน์ 5, ปาทริซ เอฟร่า 5, นานี่ 4(เฮอร์นันเดซ น.45 6.5), ไมเคิ่ล คาร์ริค 4.5, พอล สโคลส์ 5 (เฟล็ทเชอร์ น.84 -), ไรอัน กิ๊กส์ 6, ดิมิทาร์ เบอร์บาตอฟ 6.5, เวย์น รูนี่ย์ 5

แต่งานนี้กุดจี่ขอยกแมนออฟเดอะแมตให้กับความสามารถเฉพาะตัวของหลุยส์ ซัวเรซ จริงๆ

เค้าเทพ!!!!!!!!!!!!!!!!!

และก็คนนี้

v

v

v

v

Credit : www.soccersuck.com

Post by : Miss GudGie

ความสุข

“Whenever we try to chase a butter fly , it will fly away.

But whenever we sit down quietly , with peace of mind and body ,

There always come beautiful butterflies fluttering around us.

Such is the same with happiness."

-เมื่อใดก็ตามที่เราวิ่งไล่จับผีเสื้อ มันจะยิ่งบินหนีจากเราไป แต่เมื่อใดก็ตามที่เรานั่งลงเงียบๆ นิ่งทั้งกริยา นิ่งทั้งหัวใจ ผีเสื้อแสนสวย ก็จะโบยบินมาอยู่รอบๆตัวเราเสมอ --->“ความสุขก็เป็นเช่นนั้น” :ประภาส ชลศรานนท์

คำถามในใจของคนหลายๆคนอาจจะตรงกัน เหตุผลใดที่มนุษย์ต้องเกิดมา เหตุผลใดที่มนุษย์ต้องมีสิ่งจำเป็นมากมายที่คอยหล่อเลี้ยง เพื่อให้ชิวิตดำรงอยู่ต่อได้อย่างราบรื่น มนุษย์ ถูกสร้างมาพร้อมกับกับเหตุผลมากมาย แต่สิ่งที่ไม่เคยมีเหตุผลอย่างชัดเจนสำหรับมนุษย์เลย คือ เราเกิดมาทำไม? มนุษย์ เกิดมาเพื่อแสวงหา ? เกิดมาเพื่อสร้าง? เกิดมาเพื่อทำลาย? หรือเกิดมาเพียงเพื่อไขว่คว้าหาความสุข? เพราะเรา ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า มนุษย์ ดำรงชีวิตอยู่ได้ ด้วยการขวานขวายหาคำว่าความสุข ทุกคนทำทุกอย่าง ไม่ว่ากิน นอน ทำงาน ฯลฯ เหล่านี้ล้วนคือสิ่งที่ทำให้เรามีความสุข ความสุขของมนุษย์โลกทุกคนแตกต่างกันออกไปต่างๆนานา บางคนสุขที่ได้กิน บางคนสุขที่ได้นอน บางคนสุขที่ได้ทำงาน บางคนสุขที่ได้รับ หรือบางคนสุขที่ได้ให้

มากมายหลายชีวิตที่ดิ้นรนแสวงหา สิ่งที่จะนำมาซึ่งคำว่าความสุข หลายคนดิ้นรนแสวงหา จนลืมคิดถึงความถูกต้อง หลายคนดิ้นรนจนลืมคนรอบข้าง สิ่งเหล่านี้ ทำให้เราลืมตัวตนของเรา ลืมสิ่งที่เป็นจิตใจอันบริสุทธิ์นับตั้งแต่เราเกิดมาบนโลกนี้ เคยมีสักกี่คนกัน ที่นั่งคุยกับตัวเอง เราเคยนั่งถามตัวเองหรือไม่ ว่าเราเหนื่อยไหม เรามีความสุขจริงๆไหม

จิตใจคนเรา ยากแท้หยั่งถึง หากเพียงเราหยั่งถึงจิตใจตัวเองได้ เราก็เข้าใจตัวเอง เข้าใจคนอื่น แต่หากตัวเรายังไม่เข้าใจตัวเราเอง เราก็ไม่อาจสามารถเข้าใจใครได้อย่างถ่องแท้ ดังนั้น การรู้จักตัวเองให้ดีที่สุด ก็คือจุดเริ่มต้นของคำว่าความสุขอย่างแท้จริง

มันไม่แปลกเลยที่หลายๆคนมีความรู้สึกเหงา โดดเดี่ยว เฝ้าคิดว่าสิ่งนี้คือความทุกข์ หรือ พาลไปคิดว่ามันคือเวรกรรม แท้จริงแล้ว “การรู้จักตัวเองและการยอมรับตัวเอง คือยารักษาความเหงาที่ดีที่สุด” เพราะถ้าเราเข้าใจ และรู้จักตัวเองแล้ว เราก็มีเพื่อนหนึ่งคนคือ ตัวเราเอง เมื่อเราเป็นเพื่อนตัวเราเองได้แล้ว เราก็เป็นเพื่อนคนอื่นได้อย่างดีทีเดียว

มนุษย์! ฝุ่นละอองเล็กๆของจักรวาลนี้ มนุษย์อยู่ไม่ได้ถ้าขาดความสุข ส่วนหนึ่งของความสุขที่ทำให้มนุษย์ดำรงอยู่ได้แฉกเช่นต้นไม้มีน้ำหล่อเลี้ยงตลอด นั่นคือความรัก สำหรับคำว่าความสุขของมนุษย์แล้ว คำว่าความรัก น่าจะเป็นคำตอบที่ดีที่สุดสำหรับชิวิตมนุษย์ พื้นฐานของความสุข คือความรัก การได้รัก คือการได้มีความสุข การได้รับความรัก ยิ่งมีความสุข แต่สักกี่คน ที่จะมีความสุขกับการได้ให้ไป บางที การได้ลองเป็นผู้ให้สักครั้ง คุณอาจกลายเป็นผู้รับกลับมาอีกพันครั้ง “เพราะมนุษย์มาจากธรรมชาติ ยิ่งเรากลับไปหามันมากเท่าไหร่ ก็เท่ากับเรากลับเข้าไปใกล้ตัวเองมากขึ้นเท่านั้น” ความสุขที่เราได้เกิดมานับแต่เรายังอยู่ในท้องแม่คือการได้รับ แต่สิ่งหนึ่งที่เรารับรู้ได้คือความรู้สึกของอีกหนึ่งคนที่ให้เรามา เพราะฉะนั้น ธรรมชาติของความสุขมนุษย์ คือการได้รับ และได้ให้ไป

“บางทีคนเราก็มองเป้าหมายของชีวิตเป็นรูปธรรมมาก จนละเลยความสุขและความฝันที่อยู่ระหว่างทาง” :ประภาส ชลศรานนท์

หากอยากรู้ว่าความสุขจริงๆอยู่ที่ไหน ลองยิ้มให้ตัวเองสักครั้ง ให้เวลากับเพื่อนที่ดีที่สุดของชีวิต นั่นคือ “ตัวเราเอง”

"Every human being has difficulties in life. But everyone deserves to live happily in this world, in your own way, until you leaves the world without any harm to other to people."

“มนุษย์ทุกคนเกิดมามีปัญหาด้วยกันทั้งนั้น แต่ทุกคนก็มีสิทธิที่จะมีชีวิตบนโลกใบนี้อย่างมีความสุขบนวิถีชีวิตของตัวเอง จนกว่าจะลาจากโลกใบนี้ไปโดยไม่ทำร้ายคนอื่น” :ประภาส ชลศรานนท์

"ความรัก"

เห้อ!! หลายๆเรื่องผ่านเข้ามาในชีวิตอีกแล้ว หลายๆสิ่งใหม่ ทำให้เรารู้สึกว่า เรามีความสุข

แต่สิ่งที่เราเรียกว่าความสุข บางครั้งมันก็มาพร้อมกับความทุกข์!!!!

ไม่ใช่อะไรหรอก จริงๆมันคือสิ่งที่เราเรียกมันว่ารักนั่นหล่ะ! แน่นอนของคำว่า ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์

สิ่งที่เราพยามจะไม่นำเข้ามาในชีวิต ความรัก ทำให้รู้สึกเหนื่อย แต่เรา หยุดรักไม่ได้!!!

เพราะอะไร?????? หลายๆคนพยามตีความหมายของคำว่า "ความรัก"

แต่กับตัวเราเอง ไม่เคยที่จะหาความหมาย เรา หาแค่ความรู้สึก! แต่สุดท้าย ความรู้สึก มันก็บรรยายไม่ถูก

รักทำไม? ทำไมต้องรัก? รักมันเหนื่อยนะ!! แต่มันก็มีความสุขนะ

........เคยพยามที่จะวิ่งหนี สิ่งที่เรียกว่ารัก เพราะคำว่ารักที่ใครหลายๆคนวิ่งเข้าหา มันทำให้เราเหนื่อย เจ็บ!

มันถึงทำให้เรา อยากหนีไกลๆจากความรัก เพราะเราเชื่อว่า เราอยู่ด้วยความรักที่เรามีให้ตัวเราเองได้

.............แต่กับเธอ!!! มายังไงเหรอ รักยังไงเหรอ มันก็งงๆอยู่นะ ฉันรักเธอตั้งแต่เมื่อไหร่? ตั้งแต่แรกเหรอ?

ฉันรัก ตั้งแต่ฉันยังไม่รู้จักเธอด้วยซ้ำไปเหรอ???????

แต่!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เราก็รักกัน!!! จริงเหรอ???? เธอรักฉันเหรอ? ทำไม ฉันไม่เคยรู้สึกมั่นใจเลยหล่ะ?

เธอรัก เพราะเธอเหงา? หรือรัก เพราะเธอรักฉันจริงๆ?....... แคร์ฉันบ้างไม๊? เคยคิดถึงความรู้สึกฉันบ้างไม๊?

เคยคิดบ้างไม๊ว่าฉันคิดอะไรอยู่? เคยคิดบ้างไม๊ว่า "เราจะรักกันนานแค่ไหน"

บางครั้ง เธอไม่พูด แถมไม่แสดงออก อีกคนก็ำไม่เข้าใจหรอกนะ ว่าเธอคิดอะไรอยู่

นั่นหล่ะ ความรัก!!! สิ่งที่ทำให้ทุกข์ใจ ไม่เข้าใจ แต่ทำให้ชีวิตมีแต่คำถาม

แต่มันก็คือ "ความรัก" สิ่งที่เราไขว่คว้ากัน ตามหากัน

มันคือ "ความรัก" สิ่งที่เรา หนีไม่พ้นมันหรอก ถ้ามันเข้ามา!!!

แต่ช่างมันเถอะ เพราะยังไงมันก็คือความรัก

ฉันเอง ไม่รู้หรอกว่า "ฉันมีค่ากับเธอแค่ไหน"

แต่สำหรับฉัน....................................................You are THE BEST !!!

Miss GudGie

Just one day I'm feel lonely/////

ชีวิต......ไปวันๆ

แล้วแต่ชะตา...ถ้าฟ้าลิขิตปล่อยชีวิต

ให้เป็นไป ใต้ปีกฝันจะดีร้าย สักเพียงใด ก็ช่างมัน

กี่บาดแผล ที่ฟาดฝัน ไม่เห็นแคร์

แล้วแค่ชะตา...ถ้าฟ้ากำหนด

จะสุขสันต์ สักเพียงไหน ในดวงแด

ก็แล้วแต่ วาสนา จะพาไป

แล้วแต่ชะตา...ถ้าฟ้าสั่งจะผิดหวัง

จะสมหวัง เป็นไปได้

จะตายวัน จะตายพรุ่ง ช่างปะไร

เลือกไม่ได้ มีลมหายใจ ไว้ใช้กรรม

The Lost Symbol

จบแร้ววว กับ The Lost Symbol ถามว่ายังคงเสน่ห์ของ แดน บราวน์ หรือป่าว ก็ถือว่ายังเต็มไปด้วยคุณภาพและรายละเอียด แต่อาจจะมีบางตอนที่อาจจะเยิ่นเย้อเกินไป หนึ่งร้อยหน้าแรก ไม่ไหวจริงๆจนอยากจะเคลียร์กะ แดน บราวน์ กว่าแลงดอนจะได้เข้าไปใน US Capitol น่าเบื่อมาก เพราะระหว่างทางเข้าไปมีแต่พรรณาไปต่างๆนาๆ เลยมะค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่ แต่กลางเรื่องก็ถือว่าเป็นฉบับของ แดน บราวน์ เค้าเรย ถอดรหัสไป วิ่งไป งงๆไปบ้าง แต่ตอนจบค่อนข้างผิดหวังแบบบอกไม่ถูก อาจจะเพราะตอนท้ายเรื่องออกแนวๆดราม่ามากไปป่าวก็มะรู้ เหมือนทำมาเพื่อเป็นบทภาพยนตร์มากกว่าหนังสือ! แต่รวมๆ ก็ยังชอบ แดน บราวน์ ไม่รู้ผลงานครั้งต่อไปต้องรออีกกี่ปี ระหว่างรอก็กลับไปอ่านเชอล็อคโฮมไปพลางๆ อิอิ (มะเหงเกี่ยวกะแดนบราวน์นี่หว่าา)

My birth day 2010

ขอบคุณทุกๆคำอวยพร เสียงหัวเราะ และความสนุกที่ให้กันสำหรับวันเกิดครบรอบ 28 ปีของเค้านะทุกคน

ขอบคุณมามี้คนแรกเลย ที่ไม่เคยลืมวันเกิดคุณลูกสุดสวย อิอิ แม้ปีนี้จะลืมวันที่555กว่าเด็จแม่จะโทรมาอวยพรก็

ปาเข้าไปบ่าย 3 โมงเลย ปีนี้ได้รับคำอวยพรมากมายจริงๆ ทั้งจากเพื่อนรัก และทุกๆคน รวมถึงคนที่ยังไม่เคยเห็นหน้ากัน

อย่างชาวทวิตเตอร์และเฟสบุค บางคนน่ารักมาก อย่างเจ๊เกรซที่พึ่งรู้จักกันไม่นานทางทวิต อุตสาห์ทำการ์ดส่งมาให้

น่ารักจิงๆ

สำหรับบรรยาการปาร์ตี้ตอนค่ำตามธรรมเนียมเหมือนทุกปี คุณพ่อผู้ใจดีของคุณลูกมาเป็นเจ้ามือจัดงานให้คุณลูกเหมือนเดิม ปีนี้ขาดเจ้าป้า เนื่องจากเจ๊แกติดภารกิจ เดวพอกลับมาจาก ตจว.ก็คงได้เกิดกันอีกรอบชัวร์

ปีนี้มีคุณฟิลลิปผู้ใจดี แฟนน้องนุชเพื่อนเลิฟ มาแจกของขวัญเปงเหล้า เรยได้ 2 ขวดเรย5555แบล็คเลเบิลอีกตะหากอิอิ แต่ยังไงก็สู้เหล้าคุณพ่อไม่ได้อ่า แกรนด์ฟิดิซ อาหร่อยอ่า
ปีนี้เซอร์ไพรส์มัก เพราะดันเจอพี่อนันดา ดาราสุดหล่อที่ร้านด้วย ด้วยที่ว่าทั้งร้านมีคนไม่เยอะด้วย(นอกจากโต๊ะเรา) เลยได้เฮฮากับพี่อนันดาซะเรยยยย ดีใจอ่า55555 ส่วนบรรยากาศ ติดตามได้ตามรูปค๊าาา

ไม่ผิดหวัง

ไม่ผิดหวังกับแม็ตแรกทีมโปรด แทบจะร้องกรี๊สๆๆๆเป็นภาษาเยอรมัน( ต้องไปเรียนก่อน อิอิ)

มาแว้วววว

นาทีใบแดง

Mueller!! นายเจ๋งมัก

มาเตะแฟนเค้ามายอะ เดวต่อยเรย

น้านๆๆเหงนะ ดึงอีก

ไปเรยยโคลเซ่ Fighting!!!

วู้ ยิ่งดูยิ่งเท่แหะ

เคดิร่า โดนรุม

โอเค โอเค๊

สรุป อิอิ ดีจายแต๊ๆ